Çığlık çığlığa sökün ediyor yıldız ve ay.
Şadan pervanelerin narin kanatlarında dolaşıyorum asumanı.
Saçlarım hüzün damıtıyor. Acı söylemler ekiyor geceye.
Mahzunluğum ipotek altına alınmış.
Ketumlaşıyor dumura uğrayan kelamım-
Kesif duygu girdaplarına yakalanıyorum.
Düşüyorum hoyrat rüzgârların dilinden.
Ellerime dolanıyor haşin bulutlar.
Saçlarını okşadığım meleklerin masumiyeti kuşatıyor kalbimi.
Gönlümün açıklarına demirleyen sefil bakışlar ağlıyor.
Körelen umuduma mavi libaslar örtüyorum.
Issız sahillerde yasını tutuyorum gecenin.
Gözlerinin rıhtımına çekiyorum yorgun aşkımı.
Efkârlı iniltilerle soluklanıyorum.
Ey kalbim yalnızlık kaderimdir bilirsin.
Biraz rüzgârlıyım bugün.
Hoyratça esiyorum. Hercümerç ediyorum ne varsa.
Gök tırsıyor, bulutlar ürperiyor.
Pişmanlık birikiyor yüreğimde.
Matemiyle eriyorum gecenin.
Keder şimdi mahpus gözlerimde...