Gecenin koynundan al beni sevgili
Sana uzayan yanından
Yoluna serdiğim güllerin kırmızısından
Beni puslu gözlerin efsunundan al sevgili
Kalbi mahkum eden sözlerin iksirinden
Yüreğin en dar köşesinden
Ve ağlamayan gözün kirpiklerinden

Avazım çıktığı kadar susuyorum sevgili
Bu gece müntehirim yollarda
Bir köşe başında yada kaldırımda
Yıldızların gölgesinde ara beni sevgili
Ta kaf dağının başında
Gökyüzünün en berrak anında
Kuşların kanadında

Yağan bir yağmurun ardından sor beni sevgili
Toprağın kokusundan
Sonra açan güneşten sor beni
Cümlelerin en dokunaklısında ara beni sevgili
Şiirlerin dokunaklısında
Yüreklerin yaralısında
Sevdanın en karalısında bul beni

Kitabın orta sayfasında ara beni sevgili
Ne başında nede sonunda
Şirazelerin bulunduğu yerin tam ortasında
Hikayenin can alıcı yerinde ara beni sevgili
Okurken ağladığın satırında
Noktadan sonra başlayan cümlenin başında

Dağların sarp yamaçlarında ara beni sevgili
Yürümeye zorlandığımız patika yollarında
Güneşe daha yakın olan zirvesinde
yamaçlarında açan nadide çiçeklerde ara beni sevgili
Hani senede bir kez açan çiçekte
Çünkü en güzel çiçekler yamaçlarda ve o anda açar
Hadi kopar ve kokla beni sevgili

Muhammed Faruk ARSLAN